30-31 V 14 r. Pielgrzymka Wspólnoty Modlitewnej św. Ojca Pio śladami Papieża Jana Pawła II
Wpisany przez Uczestniczka wyjazdu   

Obserwując wydarzenia z ostatnich dwóch dni, przypomniałam sobie słowa starego mnicha z legendy, do którego po radę przyszedł wódz pewnego plemienia, pytając o mądrość, zawartą w jego dziełach. Mnich stwierdził, że ze złożonych do modlitwy rąk, a nie z ksiąg spływa ukryta siła i mądrość na nasz świat. Słowa te zilustrował, pokazując mu ogród, znajdujący się nieopodal, niezwykle zadbany, z pięknymi kwiatami różnego gatunku, trawnikami i żywopłotami. O jego wygląd dbał jeden z zakonników, który nieświadomy obecności przybyłych, przerwał swoją pracę i złożył ręce do modlitwy…

Takim zadbanym ogrodem jest niewątpliwie lubomierska Wspólnota św. O. Pio.  Duchowym opiekunem jest ks. Piotr Olszówka. Przejawia się to w pokornej modlitwie, radości przebywania ze sobą i głębokiej wierze… Nie potrafiłam oprzeć się wrażeniu, że działaniom tej grupy towarzyszą słowa Jana Pawła II: „Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.”

Pomysł zorganizowania pielgrzymki wydaje się w takiej sytuacji naturalnym rezultatem wspólnych spotkań. Na jego efekty nie trzeba było długo czekać i dzięki zaangażowaniu organizatorek wyjazdu: pani Bożeny Ciereszko (która niestety z powodów zdrowotnych nie mogła wziąć udziału w pielgrzymce) i pani Wioletty Rotkiewicz,
a także przychylności prowadzącego grupę ks. Piotra Olszówki, w dniach 30 – 31 maja 2014 roku stało się to możliwe.

Pierwszym etapem pielgrzymowania Grupy św. O. Pio było XVII – wieczne Sanktuarium Pasyjno – Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, które w 1999 roku zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Z miejscem tym od swego dzieciństwa bardzo mocno był związany św. Jan Paweł II. W maju 2006 roku przybył tu także Benedykt XVI, który modlił się o beatyfikację swojego Wielkiego Poprzednika. Oprócz bazyliki Matki Bożej Anielskiej, pielgrzymi poznali najważniejsze jej zabytki. Najcenniejszym miejscem jest tam kaplica z obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej słynącej cudami, w której modlił się Papież św. Jan Paweł II, wielokrotnie i przy różnych okazjach podkreślając swoje wielorakie związki z tym sanktuarium. W 1991 roku powiedział: „Dziś tylko na krótko tu się zatrzymuję. Ale tutaj serce moje zostało na zawsze”. Widzialnym znakiem tego aktu jest znajdująca się w kaplicy złota róża, którą Papież złożył Maryi w darze. Pielgrzymi mieli też możliwość zobaczenia miejsca odpoczynku Jana Pawła II w klasztorze O.O. Bernardynów – pokój sypialny oraz gabloty z sutanną i paramentami do sprawowania Mszy św., których używał św. Jan Paweł II. Ramy czasowe pobytu w tym miejscu, zmotywowały grupę do pobudki o godz. 5 rano, by podczas wspólnego spaceru, połączonego z modlitwą, zwiedzić całość sanktuarium. Przejście Drogi Krzyżowej i różańcowej, którą wielokrotnie przechodził św. Jan Paweł II, dostarczyło wielu emocji i refleksji, a położenie i wygląd poszczególnych kaplic wśród wzgórz Kalwarii Zebrzydowskiej, również wielu wrażeń estetycznych.

Wadowice ze swoją XVIII – wieczną Bazyliką Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, gdzie przez chrzest Karol Wojtyła został wszczepiony w Chrystusa, Któremu wiernie służył od ministranta po urząd Następcy św. Piotra, stały się kolejnym celem pielgrzymki. Atrakcją tego szczególnego miejsca był niewątpliwie wzruszający widok Domu Rodzinnego Karola Wojtyły, w którym obecnie znajduje się muzeum biograficzne Jana Pawła II. Słynne kremówki dopełniły czas spędzony w ukochanym przez  Papieża – Polaka miejscu.

Następnie pielgrzymi udali się do XI – wiecznego Benedyktyńskiego Opactwa Św. Ap. Piotra i Pawła w Tyńcu, które według relacji Jana Długosza, zostało założone w 1044 r. przez Księcia Kazimierza Odnowiciela. Powstał tu zespół kamiennych budowli wraz z kościołem, poświęconym w 1124 roku. W burzliwą historię Polski wpisała się też historia opactwa – lata rozkwitu jak i upadku wraz z  jego kasatą przez władze austriackie w 1816 r. W wyniku pożaru w 1831 r. klasztor stał się ruiną, a ocalały kościół przejęła parafia. W latach 30. XX w. bp Adam Sapieha oddał Tyniec na ośrodek formacji polskich powołań benedyktyńskich i po przetrwaniu okresu wojny, rozpoczęła się odbudowa zespołu klasztornego. Trudne warunki powojennej rzeczywistości spowodowały, że prace ukończono dopiero w 2008 roku. Benedyktyni tynieccy są zaangażowani w różnorodną działalność pastoralną, szkolną, kulturalną i religijną. Tu opracowano posoborowy Mszał Rzymski i inne księgi liturgiczne. Równolegle dokonano przekładu z języków oryginalnych i redakcji tzw. Biblii Tysiąclecia. Nie zaniedbano też badań nad historią Tyńca i benedyktynów polskich oraz historią liturgii. Zwiedzając obiekt, pielgrzymi mieli możliwość uczestniczenia w modlitwie zakonników. Był to niezwykły moment i wzruszająca chwila, biorąc pod uwagę zarówno urok tego miejsca, jak i skupienie, panujące wśród obecnych.

Następnie udaliśmy się  do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie – Łagiewnikach, by zwiedzić kaplicę św. s. Faustyny i pomodlić się w Bogu wiadomych intencjach, a także oddać cześć Sekretarce Bożego Miłosierdzia przez ucałowanie Jej relikwii;  kaplicę węgierską i niemiecką (z pomnikiem św. Edyty Stein) oraz kaplicę słowacką, włoską, grecką i św. Andrzeja. Była też okazja do wjazdu na wieżę (na wysokość 72 m) i podziwiania panoramy Krakowa – w tym będącego w budowie kompleksu obiektów poświęconych Janowi Pawłowi II. Punktem kulminacyjnym pobytu w Łagiewnikach był udział we Mszy św. sprawowanej przez ks. Piotra Olszówkę w intencji pielgrzymów i ich rodzin.

Potem część grupy udała  się do tak bardzo związanego z Janem Pawłem II Krakowa i odwiedziła różne miejsca: Rynek Główny, Kościół Mariacki i Sukiennice oraz Franciszkańską 3, gdzie mieści się siedziba Biskupa Krakowskiego i słynne „Okno Papieskie” – miejsce nieoficjalnych spotkań Jana Pawła II z młodzieżą.

Pobyt w miejscach naznaczonych śladami Jana Pawła II od czasu  Jego młodości, dostarczył naprawdę wielu wrażeń. Pozytywnej atmosferze, ze swoją życzliwością i poczuciem humoru,  sprzyjał również Pan Paweł – kierowca autobusu – który bezpiecznie dowiózł nas do celu, za co serdecznie dziękujemy.

Uczestniczka wyjazdu

Więcej zdjęć...

 

Tu jesteś

Start AKTUALNOŚCI 2014 r. 30-31 V 14 r. Pielgrzymka Wspólnoty Modlitewnej św. Ojca Pio śladami Papieża Jana Pawła II
Design by Next Level Design Lizenztyp CC - Template is powered by ENERGIEWERK